Runeterra

Nie każdy ważny gracz w Runeterra przysięga lojalność sztandarowi. Niektórzy są związani z mocami znacznie starszymi niż jakiekolwiek królestwo, niektórzy zostali ukształtowani przez straty zbyt osobiste, by stały się zapisem narodu, a niektórzy po prostu nigdy nie pozostali w miejscu dość długo, by zapuścić korzenie.

Aatrox, Mroczny Ostrze, istniał na długo przed tym, jak ukształtowała się obecna mapa. Jest ocalałym z dawnego konfliktu, który wciąż popycha go do naginania świata do kształtu, jaki pamięta. Mordekaiser, Żelazny Powracający, oraz Nocturne, Wieczny Koszmar, pielęgnują równie starożytne i równie wrogie cele: jeden włada domeną uwięzionych dusz, a drugi czerpie siły ze strachu w ogóle, a nie z lęku jednego narodu.

Inni wędrują, bo okoliczności ich do tego zmuszają, a nie dlatego, że sami wybrali drogę. Bard, Wędrowny Opiekun, zajmuje się sprawami kosmicznymi, których żadna śmiertelna władza nie miałaby nadziei kontrolować. Kindred, Wieczne Łowczynie, udaje się tam, gdzie należy się śmierć, nie zważając na granice, bo śmierć nigdy też jej nie oszczędziła. Fiddlesticks, Pradawny Strach, pojawia się wyłącznie tam, gdzie groza już zapuściła korzenie, a może to być każdy zakątek świata.

Jedni uciekają od przeszłości, inni za nią gonią. Lucian, Oczyściciel, i Evelynn, Uścisk Agonii, są łowcami, a mimo to ich motywy leżą na przeciwnych biegunach: on pragnie wytępić cierpienie wywołane mroczną magią, podczas gdy ona zadaje je, by się karmić. Shaco, Demoniczny Błazen, i Locke, Popielisty Egzorcysta, dzielą to niewygodne środkowe pole między zagrożeniem a lekarstwem: jeden czerpie przyjemność z okrucieństwa, drugi został stworzony, by mu przeciwdziałać. Jax, Wielki Mistrz Broni, i Ryze, Mag Run, każdy niesie fragmenty historii kształtującej świat: Jax poprzez styl walki wyszlifowany przeciw bogom i potworom, Ryze poprzez magię związaną z pierwotnym stworzeniem świata. Nawet Smolder, Ognisty Pisklak, podąża za niczym wspanialszym niż własnym rosnącym apetytem i ciekawością.

Kiedy Sentinels of Light potrzebują wojowników do zagrożeń, których nie powstrzyma żaden pojedynczy naród, często zwracają się do tego rozproszonego, niezależnego tłumu. Pokazuje to, że część Runeterra najważniejszą pracę wykonują ludzie, którzy nigdy nie zgodzili się mówić w imieniu kogokolwiek poza sobą.