Lucian

Uraza wciąż płonie

Lucian kampania przeciw umarłym zaczęła się od jednej, precyzyjnej straty: jego żony, powalonej przez widmo Thresh. Gdy później została przywrócona, oczekiwano, że to zamknie rachunek. Nie zamknęło. Ogień, który nim kierował od początku, nigdy nie zgasł, mimo że jego przyczyna została odwrócona, i wciąż poluje na widma z tą samą zaciekłością, jakby coś pozostawało do spłacenia.

Dwa pistolety, zero powściągliwości

Jako Sentinel of Light, Lucian postrzega Czarną Mgłę i widma, które tworzy, jako stały kryzys rozprzestrzeniony po całym Runeterra, a nie skończoną historią ograniczoną do jednego pola bitwy. Jego bliźniacze reliktowe pistolety pasują do tej długiej, nieustępliwej kampanii: Piercing Light przecina jeden cel w linii prostej, Ardent Blaze trafia większą grupę gwiezdnym rozbłyskiem światła, a Relentless Pursuit niesie go do przodu lub do tyłu w chwili, gdy otwiera się luka. Jego pasywna umiejętność, Lightslinger, dodaje dodatkową rundę podstawowych ataków po każdym zaklęciu, więc wrogowie rzadko łapią oddech. Gdy walkę trzeba zakończyć raz na dobre, The Culling wypuszcza strumień ognia, w który niewielu żywych lub umarłych weszłoby dobrowolnie.

Litość nie wchodzi w grę

Nic z tego nie jest teatrem. Lucian okazuje niewiele współczucia i jeszcze mniej się waha, postrzegając każdego widma, które wędruje wolno, jako żywe zagrożenie dla każdego, kto wciąż oddycha, i trzymając najstarsze koszmary Czarnej Mgły z dala od ludzi, których przysiągł chronić. Każdy strzał z tych pistoletów spłaca dług, który wciąż prywatnie uważa za niespłacony. To połączenie celności strzelca i agresji w stylu zabójcy pozwala mu walczyć równie łatwo na bot lane, jak i polować samotnie na mid lane, u boku innych wędrowców, takich jak Evelynn oraz Fiddlesticks, którego więzi z jakimkolwiek narodem są równie luźne.