Karthus

Karthus zamienia czysty głód obrażeń w warunek zwycięstwa bardziej bezpośrednio niż niemal ktokolwiek inny. Wszystko w jego zestawie umiejętności wskazuje na jeden cel: nieustanne zadawanie obrażeń wrogom, niezależnie od tego, co się z nim stanie. Death Defied pozwala mu dalej rzucać zaklęcia w formie ducha po śmierci, więc napastnik, który wskakuje Karthus często kończy z utratą większej ilości zdrowia, niż było warte zabójstwo, ponieważ po prostu zostaje w walce i dalej wylewa zniszczenie.

Lay Waste znajduje się w centrum jego rytmu. To opóźniony wybuch o krótkim cooldownie, który zadaje dodatkowe obrażenia wrogom stojącym samotnie. Aby grać Karthus cóż, musisz stale trafiać tymi małymi eksplozjami, czy to last-hitując, czy pokując, czy wymieniając ciosy w pojedynkach, bo jedno chybione Q to zmarnowane obrażenia, a jego zestaw nie oferuje kombinacji burstu, która by to nadrobiła. Defile wspiera to na dwa sposoby: pasywnie zwraca manę za zabójstwa, by napędzać jego ciągłe rzucanie, a po aktywacji zamienia go w ruchomą aurę obrażeń do walk na bliskim dystansie. Wall of Pain zdejmuje magic resist i spowalnia każdego wroga, który przez nią przejdzie, co przygotowuje jego obrażenia i blokuje drogi ucieczki.

Globalne zagrożenie

Requiem kształtuje to, jak jest odczuwany na całej mapie. Po trzysekundowym kanale każdy wróg-champion otrzymuje obrażenia, gdziekolwiek się znajduje. Wrogowie z niskim zdrowiem nigdy nie są naprawdę bezpieczni, a Karthus może wpływać na walki daleko od swojej pozycji. Ta stała presja zmienia zachowanie przeciwników od mid game wzwyż.

Nie może się ruszać, ma krótki zasięg jak na maga i mocno zależy od tego, gdzie stoi, więc jest ryzykownym zakładem w late game. Gracze, którzy lubią długą wojnę na wyniszczenie, staranną dyscyplinę i gierki umysłowe towarzyszące execute na całą mapę, prawdopodobnie uznają Karthus bardzo satysfakcjonujący w opanowaniu.