Shurima

Imperium istnieje od tak dawna, że jego zmarli powinni już dawno spocząć, a jednak za każdym razem, gdy wydmy się przesuwają, wracają na powierzchnię.

Pod piaskiem

Nikt już dokładnie nie pamięta ostatnich dni imperium. Jego stolica zniknęła pod piaskiem, a ocaleni rozproszyli się po pustyni, którą kiedyś nazywali domem. Amumu, Smutna Mumia, wciąż przemierza te wydmy, samotna postać ucieleśniająca stratę. Klątwa, która go dotknęła, była dziełem upadku, choć nigdy go nie zniszczyła. Renekton, Butcher of the Sands, i Nasus, Kurator Piasków, niegdyś dzielił obowiązek strzeżenia pamięci imperium. Potem coś zamieniło Renekton w potwora, a Nasus został sam, by powstrzymać resztę przed rozpadnięciem się.

Co budzi się pod spodem

Azir, Cesarz Piasków, pokazuje, że imperium nigdy do końca nie umarło. Wydostał się z własnego grobowca, by upomnieć się o tron, który od wieków technicznie już nie istnieje. Xerath, Wstępujący Magus, gonił za podobną mocą i zapłacił za nią znacznie wyższą cenę. Obecnie jest niewiele więcej niż wściekłą, żywą energią, ledwie utrzymującą jakikolwiek kształt. Skarner, Pierwotny Władca, jest starszy niż ludzie imperium. Ten krystaliczny strażnik przespał powstanie i upadek ich cywilizacji, a zawirowania niemal nie zakłóciły jego spoczynku.

Nie wszyscy tam na zewnątrz skupiają się na przeszłości. Taliyah, Tkaczka Kamieni, przemierza ruiny z własnych, teraźniejszych powodów, wciąż odkrywając, co może uczynić z samą ziemią. Sivir, Pani Bitew, postrzega starożytne grobowce głównie jako sposób na zarobek. K’Sante oraz Naafiri są związani z żywymi miastami i warbandami pustyni, a nie z tymi pogrzebanymi, co pokazuje, że historia imperium nie jest pisana wyłącznie przez to, co wypełza z piasku.

Nawet strażnicy czasu pustyni nie potrafią się zgodzić, w której epoce są. Zilean, Chronostrażnik, tak bardzo pochłonęło badanie czasu, że stracił rachubę, w którym wieku się znajduje. Teraz dryfuje między przeszłością a teraźniejszością imperium i nie osiada w żadnej z nich. Rammus, Pancernik, jest znacznie starszy niż większość podawanych o nim wyjaśnień. Leży zwinięty pod piaskiem, czekając tak, jak czekają inne sekrety imperium. To, czy podróżni odchodzą z myślą o pustyni jako ruinie, ostrzeżeniu czy królestwie wciąż czekającym na swój tron, często zależy od tego, na którą z tych postaci natrafią najpierw.