Zaun

Cokolwiek Piltover dopracowuje i zatwierdza, ostatecznie trafia do podziemnego miasta w surowszej, szybszej i znacznie mniej uregulowanej formie. Gdzie miasto na górze przedstawia wynalazczość jako obywatelski obowiązek, Zaun traktuje to jako sposób na przetrwanie, a przełomy rodzą się w domowych laboratoriach i warsztatach gangów, a nie w jakiejkolwiek zatwierdzonej akademii.

Viktor, Herold Arcane, niósł ten sam hextechowy napęd gdzieś Piltover odmówił odejścia, postrzegając scalenie ciała i maszyny jako postęp, a nie granicę, którą należy szanować. Singed, Szalony Chemik, i Renata Glasc, Chem-Baronowa, zamienili chemiczną wiedzę dzielnicy w potęgę: on, rozprowadzając trucizny bez troski o to, kto je wdycha, ona, decydując, kto czerpie zyski z chemikaliów, na których polegają wszyscy.

Nie wszystko, co powstaje w tym miejscu, kończy się dobrze, czy to z premedytacją, czy przypadkiem. Jinx, Luźna Armata, i Zeri, Iskra Zaun, oboje kierują lotną energię dzielnicy na zewnątrz, zamiast dać się przez nią zmiażdżyć, jeden przez chaos, drugi przez czysty prąd. Dr. Mundo, Szaleniec z Zaun, działa mniej jako ostrzeżenie, a bardziej jako dowód, że chemiczne eksperymenty dzielnicy rzadko idą zgodnie z planem, a Warwick, Uwolniony Gniew Zaun, pokazuje, co staje się z jednym z tych eksperymentów, gdy podmiotem jest żywy człowiek, a nie formuła. Twitch oraz Urgot oboje wyszli z podbrzusza dzielnicy odmienieni przez nie w sposób, który trudno cofnąć.

Wyrównane Zaun łagodniejsze postacie noszą jej blizny tuż pod powierzchnią. Ekko, Chłopiec, Który Roztrzaskał Czas, spędza swoje pętle, próbując naprawić wyniki, które wszyscy inni już spisali na straty jako trwałe, odtwarzając te same ulice raz po raz w nadziei na znalezienie wersji, która skończy się inaczej. Janna, Gniew Burzy, i Blitzcrank, Wielki Parowy Golem, należą do nielicznych obecnych tu istot, którym ludzie ufają, nie dociekając zbyt mocno ich pochodzenia: jedna to niewidzialny wiatr, który umacnia każdego, kto go potrzebuje, drugi to golem stworzony, by pomagać, a nie ranić. Cokolwiek zostanie zbudowane na powierzchni, musi się w końcu zmierzyć z tym, w co zamienia się tutaj, na dole.