Zac

Zac nie urodził się jako osoba. Zaczął jako wypadek, a jego historia rozwija się etapami, przechodząc od kałuży szlamu do czegoś, co można prawie nazwać świadomym.

1. Trujące ścieki sączą się przez pęknięcie chemtechu daleko pod Zaun.
2. Gromadzą się w zamkniętej jaskini w Ściekach miasta, odcięte od reszty świata.
3. W końcu ten prapoczątkowy szlam zyskuje zdolność myślenia.
4. Nowo myśląca masa osiada w Zaun’s hydraulika, gdzie pozostaje ukryty, chyba że zdecyduje inaczej.

Zac nie jest kimś, kto szuka uwagi. Pojawia się głównie wtedy, gdy coś tego wymaga: osoba w tarapatach, która nie poradzi sobie sama, albo kawałek infrastruktury w ruinie, który trzeba odbudować. Jest w tym skromne poczucie celu, dziwne jak na istotę, która z założenia nie powinna istnieć. Ma więcej wspólnego z Ekkoniż do czegokolwiek heroicznego czy wielkiego, a to pasuje do miasta, w którym zaczynanie od nowa to codzienność.

Ta sama improwizacja widoczna jest w jego walce. Stretching Strikes chwyta wroga z dystansu, a jeśli trafi drugi cel, trzymając pierwszego, oba zostają z impetem zderzone ze sobą. Unstable Matter eksploduje na zewnątrz, a jego obrażenia skalują się z maksymalnym zdrowiem każdego wroga objętego wybuchem. Elastic Slingshot wbija ramiona w ziemię i wystrzeliwuje ciało do przodu. Let’s Bounce!, jego ultimate, sprawia, że odbija się czterokrotnie, podrzucając i spowalniając każdego wroga, którego dotknie. Cell Division, jego pasywna zdolność, utrzymuje go w walce: każda umiejętność, która trafi, odrywa fragment jego ciała, a ten fragment można zebrać z powrotem, by się uleczyć, a śmiertelne obrażenia rozbijają go na cztery mniejsze kulki, które próbują się zjednoczyć zamiast po prostu zginąć. To ciało złożone z chemicznych odpadów i po prostu nie przestrzega zasad, które wiążą wszystkich innych. Zbieranie śluzu, który odrzuca, jest równie ważne jak każde zaklęcie, bo to ono podtrzymuje go w długiej bitwie. Ładowanie Elastic Slingshot z wnętrza mgły wojny daje też przeciwnikom znacznie mniej czasu na przygotowanie się do skoku. Przeciwnicy z kolei uczą się deptać ten śluz i szybko wyłapywać każdą kulkę, bo wystarczy jeden ocalały, by zniweczyć cały wysiłek związany z jego pokonaniem.