Nauki zaczerpnięte ze Słońca
Żaden pojedynczy zakon nie jest właścicielem Mount Targon wprost, a jednak Solari przejęli jej najbardziej widoczną stronę. Ich nauczanie głosi, że słońce jest miejscem, gdzie zaczyna się porządek, traktuje światło jako siłę moralną, a nie tylko fizyczną, i uważa wszystko, co związane z księżycem, za skażenie, które trzeba odciąć: jego wyznawców, jego symbole i jego starsze roszczenia do szczytu.
Leona, Promienny Świt, wygląda niemal jak wcielona nauka zakonu, z pancerzem i przeznaczeniem ukształtowanym wyłącznie wokół słonecznego blasku, stanowiąc zaporę przed każdą ciemnością, która próbuje odzyskać teren wyżej na zboczu.
Koszt zakazu
Wiara, która wyklucza połowę nieba, musi przynosić straty, a Targon mistrzowie ujawniają, co przyniosło to wykluczenie. Diana, Scorn of the Moon, powstała, ponieważ Solari zakaz nie miał dla niej miejsca, a jej tytuł brzmi jak celowa odpowiedź na centralne nauczanie zakonu, a nie przypadkowy dobór nazwy. Pantheon, Niezłomna Włócznia, oraz Taric, the Shield of Valoran, każdy niesie kosmiczny ciężar góry do walki bez żadnego Solari błogosławieństwo, znak, że Targon moc nigdy nie była wyłącznie ich do rozdawania. Nawet Aurelion Sol, Kowal Gwiazd, i Zoe, the Aspect of Twilight, czerpią z kosmicznego autorytetu, którego Solari mogą czcić, ale nigdy w pełni posiąść ani przypisać sobie.
Pod tym względem pewność zakonu co do światła i porządku jest zarówno jego największym atutem, jak i najciaśniejszym martwym punktem. Jego doktryna jest wystarczająco pewna, by zbudować na niej całą wiarę, a jednak tak sztywna, że sama rodzi własną opozycję, upierając się, że połowa nieba się nie liczy. Za każdym razem, gdy Solari trzymają górę, ta sama zawziętość daje wykluczonej połowie kolejny powód, by trwać, a Targon wciąż ma wiele takich powodów do zaoferowania.