Pantheon

Aspekt Wojny zginął, lecz coś innego powstało, by wypełnić pozostawioną przez niego pustkę.

Atreus nigdy nie miał przeżyć bycia nosicielem Aspektu Wojny, a co dopiero dalej walczyć, gdy boska moc w nim została roztrzaskana. Cios dość silny, by wyrwać gwiazdy z niebios, powinien był zabić go razem z nią. On jednak się trzymał i w końcu zaakceptował własną śmiertelność: nie jako bóg, który nie może upaść, ale jako człowiek zbyt uparty, by pozostać na ziemi.

Powstaje na nowo jako Pantheon

Istota, która wyrosła z tej wytrwałości, nosi imię Pantheon, choć imię to nie niesie już żadnej z boskich godności, które kiedyś miało. Atreus walczy teraz z boskością zamiast jej służyć, obracając pozostałą broń poległego Aspektu przeciwko samym siłom Targon — szczyt tak wysoki, że niemal dotyka gwiazd, dom Aspektów i sekretów, których żaden śmiertelnik w pełni nie pojmuje — który go ukształtował. Inni władający boską mocą, wśród nich Aurelion Sol, Diana, a Leona, każdy z nich służy czemuś większemu niż on sam. Pantheon służy wyłącznie własnej determinacji.

Włócznia, która nie chce się złamać

Ta determinacja kształtuje zestaw umiejętności pasujący do każdej z linii, na które może trafić — Top lub Mid — zasilany maną, a nie żadną tlącą się boską rezerwą. Comet Spear można wyprowadzić z bliska lub cisnąć z oddali, więc to on decyduje, jak zacznie się walka. Shield Vault popycha go w stronę celu, zadając obrażenia i ogłuszając przy lądowaniu. Aegis Assault wysuwa jego tarczę do przodu, dając na chwilę nietykalność wobec obrażeń z przodu, podczas gdy on raz za razem kłuje włócznią, w postawie, która karze wrogów, którzy nie obejdą go z flanki. Grand Starfall, jego umiejętność ostateczna, sprawia, że zbiera się w sobie, wyskakuje w niebo i spada jak kometa na wybrane miejsce. Mortal Will, jego pasywna umiejętność, wzmacnia jego następne zaklęcie co kilka użyć — cichy echa boskiej mocy, którą już w pełni nie włada, ale której nauczył się naśladować czystą wytrwałością.