Piltover

Tutaj postęp jest mniej sporadycznym osiągnięciem, a bardziej obywatelskim obowiązkiem, a miasto zbudowało całe swoje poczucie tożsamości wokół jego realizacji. Hextech, sztuka wiązania magicznej energii w stabilne, sprawnie działające urządzenia, zmienił nie tylko sposób walki i budowania w mieście. Stał się czymś, co miasto sprzedaje, strzeże i czasem się tego boi, często wszystko naraz.

Jayce, Obrońca Jutra, bardziej niż ktokolwiek inny przeniósł hextech z teorii do praktyki, a znaczna część jego kariery poszła na radzenie sobie z tym, co ten wynalazek daje w rękach innych. Heimerdinger, Czczony Wynalazca, uosabia starszą, łagodniejszą wersję tego samego zapału, bardziej dbając o to, co urządzenie może osiągnąć, niż o to, jak można je wykorzystać. Ziggs, Ekspert od Hexplosives, traktuje tę samą energię raczej jak hobby niż poważną dyscyplinę, co niepokoi miasto, które wolałoby, by jego eksplozje przychodziły z odpowiednimi papierami.

Ktoś wciąż musi dopilnować, by papiery zostały złożone. Caitlyn, Szeryf z Piltover, egzekwuje zasady miasta z precyzją snajpera, podczas gdy Vi, hub Piltover Enforcer, egzekwuje je z o wiele mniejszą tolerancją dla opóźnień. Camille, the Steel Shadow, działa o szczebel wyżej niż zwykła policja uliczna, strzegąc komercyjnych aktywów miasta z precyzją graniczącą z chirurgiczną. Nie każdy utalentowany mieszkaniec trzyma się prawa, a nawet murów miasta. Ezreal, the Prodigal Explorer, wykorzystuje jej wynalazki do wypraw, na które miasto nigdy nie wyraziło zgody, podczas gdy Orianna, the Lady of Clockwork, i Seraphine, the Starry-Eyed Songstress, udowadnia, że ten sam talent może równie łatwo stworzyć partnera do tańca czy melodię, co broń.

Nic z tego nie dzieje się samo. Miasto lubi przedstawiać się jako jedno uporządkowane przedsięwzięcie, lecz jego wynalazcy rzadko zgadzają się co do tego, po co ono właściwie jest: broń, wygoda, dzieło sztuki, a może po prostu dowód, że pomysł da się urzeczywistnić. Cokolwiek zostanie udoskonalone w jasnych dzielnicach wyżej, w końcu spływa na miasto na dole, zwykle w cięższej, prostszej formie, której nikt na górze nie zamierzał, i niemal nigdy nikt z góry nie przyjmuje odpowiedzialności za to, co się z tym dzieje później.