Bilgewater

Kontrola nad tym portem zmienia właściciela szybciej, niż większość jego mieszkańców nadąża za tym śledzić, a ktokolwiek trzyma go w danym miesiącu, prawie nigdy nie doszedł do tego czegokolwiek przypominającego głosowanie. Pieniądze i reputację zdobywa się lub traci wraz z jednym przypływem, a w tym porcie śmiałość liczy się znacznie bardziej niż jakiekolwiek prawo do władzy.

Gangplank, Plaga Słonej Wody, był kiedyś niekwestionowanym władcą dokstów i nadal zachowuje się tak, jakby jego panowanie zostało jedynie przerwane, a nie zakończone. Miss Fortune, Łowczyni Nagród, później przejęła dla siebie część tej samej władzy, rządząc podziemiem z dużo mniejszą tolerancją dla takich mężczyzn jak on. Twisted Fate, Mistrz Kart, w ogóle nie potrzebuje terytorium i traktuje każdy stół do kart w porcie jak własne małe królestwo.

Poza walką o to, kto formalnie dowodzi portem, przystań jest zapełniona ludźmi, którzy podlegają wyłącznie własnym powodom, by tu zostać:

• Graves, Bandyta, bierze każdą robotę, która najlepiej płaci, i zwykle przeżywa pracodawców, którzy go zatrudnili
• Pyke, Rzeźnik z Krwawego Portu, czyha na tych samych żeglarzy, którzy niegdyś porzucili go na śmierć
• Illaoi, Kapłanka Krakena, poświęca się bóstwu, o którym reszta portu woli nie myśleć
• Fizz oraz Nami obaj postrzegają wody portu jako dom, a nie zagrożenie — coś, czego prawie nikt inny tutaj nie może o sobie powiedzieć

Nawet potwory portu mają swoje znajome twarze. Nautilus, Tytan Głębin, ściga każdego, kto go skrzywdził, z tą samą niespieszną wytrwałością, którą okazywał od zdrady, która zesłała go na dno zatoki. Tahm Kench oraz Nilah obaj snują się po porcie jako istoty bliższe legendzie niż zwykłym ludziom: jeden oferuje układ, którego żaden żeglarz nie powinien przyjmować, drugi — ostrze, które zdaje się smakować walkę bardziej niż zwycięstwo. Nautilus zemsta jest przynajmniej łatwa do zrozumienia. Tahm Kench nigdy nie wyjaśnia swoich warunków, dopóki umowa nie jest już wiążąca, a Nilah wyciąga z każdej walki wszystko, co walka jest gotowa dać.

Nikt tutaj nie spodziewa się uczciwego traktowania, jedynie tego, co przyniesie kolejny przypływ, a port dawno przestał udawać inaczej. Każda reputacja zdobyta w tym porcie jest tymczasowa, utrzymuje się tylko do następnego sztormu, następnego rywalizującego kapitana albo następnego obcego, gotowego postawić wszystko na jedną rozdanie kart.