Jarvan IV

Dorastanie jako Lightshield pozostawia księciu Jarvan IV niewiele prawdziwych wyborów. Spędził życie na godzeniu tego, czego Demacia wymaga od swojego dziedzica, z tym, czego naprawdę pragnie, czyli stania pośród swoich żołnierzy na polu bitwy zamiast obserwowania wojny z bezpieczeństwa murów. Był szkolony, by ucieleśniać ideały, które jego ojczyzna ceni, i w większości mu się to udaje, choć napięcie widać w tym, jak pośpiesznie podejmuje decyzje w bitwie.

Dwie więzi kształtują sposób, w jaki znosi ten ciężar:

• Jego towarzysz broni Garen, który stoi obok niego jak równy, a nie podwładny.
• Jego przysięgą związana opiekunka Shyvana, która ma obowiązek go chronić, nawet gdy on wolałby osłaniać kogoś innego.

Jego zestaw bojowy odzwierciedla tę samą potrzebę przewodzenia z przodu. Martial Cadence nagradza pierwsze uderzenie, które zada dowolnemu celowi, co popycha go do angażowania się zamiast czekania z tyłu. Dragon Strike działa zarówno jako odwrót, jak i zbliżenie: może przeciągnąć go w stronę postawionego Demacian Standard lub wyrzucić wrogów w powietrze po drodze. Golden Aegis czerpie z dziedzictwa Demacia przeszłych królów, by go chronić i spowolnić każdego, kto na niego napiera, a jego sztandar daje mu pasywną przewagę w każdej potyczce. Jego ultimate, Cataclysm, najlepiej oddaje jego charakter. Skacze i zamienia pole bitwy w zamkniętą arenę wokół jednego wroga, trzymając ten cel u swojego boku, dopóki wynik nie zostanie rozstrzygnięty. Jest to tępe i bezpośrednie, i to mu pasuje, ponieważ cechy Jarvan jako przyszłego króla są najwyraźniejsze, gdy odmawia bycia gdziekolwiek indziej niż na pierwszej linii.

Zaprojektowany do przyjmowania ciosów równie dobrze, jak ich zadawania, Jarvan trzyma górny pas, korzystając z many zamiast zasobu, na którym polegają najwięksi bruiserzy. To drobny wybór projektowy, a jednak łączy jego królewską dyscyplinę z czymś tak przyziemnym jak zarządzanie kosztami zaklęć. Pasuje do postaci, której cała historia pokazuje, że odziedziczona korona niewiele znaczy, dopóki on nie jest gotów przelewać krwi za nią u boku żołnierzy, których prowadzi.