Anivia

Anivia tak naprawdę nie postrzega śmierci jako mety. Skrzydlaty duch wykuty z lodu i bezlitosnego wiatru przechodziła przez życie, śmierć i odrodzenie tak wiele razy, że Odrodzenie jest wpisane w to, jak jej kit chce, by walka się potoczyła: otrzymaj śmiertelne obrażenia, zapadnij się z powrotem w jajo, wykluj się z pełnym zdrowiem i wskocz z powrotem do starcia, jakby nic się nie stało.

Obrońca przed praojcem

Jej obowiązek znaczy dla niej więcej niż boskość, która się z nim wiąże. Jej żywiołowa moc istnieje po to, by powstrzymać każdego, kto zagraża jej ojczyźnie, a północne plemiona, widząc ją, nie wyobrażają sobie odległego bóstwa; widzą obrońcę, który akurat włada zimą. Flash Frost zamyka cel w lodzie, zanim mróz eksploduje na zewnątrz, Frostbite zadaje dodatkowe obrażenia każdemu wrogowi już uwięzionemu w tym chłodzie, a Glacial Storm zrzuca spowalniającą zamieć na tego, kto zostaje w pobliżu gniazda, które przejęła. Crystallize pozwala jej wznieść mur zamiast walczyć o trasę, a równie chętnie używa go, by osłonić swoje jajo, jak by uwięzić najeźdźcę.

Symbol, który ma być wydany

Walczy, wiedząc, że każda ofiara napędza kolejny powrót i że jej dziedzictwo przetrwa każdą pojedynczą śmierć. Dla plemion czyni ją jednocześnie źródłem nadziei i zwiastunką zmian, rodzajem pocieszającego ukojenia. Jej dom we Freljord dzieli się też z innymi rodzimymi postaciami, między innymi z Ashe, którego plemię ceni stare legendy mniej więcej tak, jak północ ceni Anivia, a Braum, kolejnym strażnikiem, którego wychowała ta nieprzebaczająca ziemia. Każde z nich odpowiada na trwałą potrzebę północy: mieć coś godnego zaufania przez długą, gorzką zimę.