Ahri

Ahri siła tkwi mniej w sile niż w głodzie. Jako lisia vastaya związana ze światem duchów potrafi naginać emocje swojej ofiary i wyciągać z niej esencję, a wraz z tym przychodzi bonus: fragmenty pamięci i zrozumienia, które przez krótką chwilę wydają się jej własne.

Łowczyni, która nosi cudze historie

Kiedyś ta wymiana była zwykłym drapieżnictwem, dokonywanym przez niespokojną istotę, która niewiele myślała o tym, co zabiera. Wiedza zdobyta w ten sposób bywała cenna, a czasem druzgocąca. Zostawiała ją z fragmentami cudzych żyć, obok przeszłości, której nie może już w pełni uznać za swoją. Essence Theft, pasywna zdolność przywracająca zdrowie po wystarczającej liczbie zabójstw, odzwierciedla ten sam schemat na poziomie mechanicznym: przetrwanie dzięki życiu pożyczonymi istnieniami.

Wędrówka w poszukiwaniu tego, co naprawdę do niej należy

Teraz misja liczy się bardziej niż pościg. Ahri włóczy się za tym, co zostało z jej przodków, traktując każde znalezisko jako sposób na wypchnięcie pożyczonych wspomnień doświadczeniami, które wybiera dla siebie. Urok zatrzymuje przeciwnika w pół kroku, odwracając ten sam emocjonalny wpływ, który ją definiuje, i działa też jako otwarcie, ponieważ sojusznicy mogą rzucić się na oczarowany cel, zanim ten się otrząśnie. Kula Zwodów i Lisia Igraszka stosują tę samą sztuczkę z dystansu i z bliska, a Zew Ducha daje jej szybkość, by dogonić cel lub się od niego wymknąć — ukłon w stronę życia spędzonego w ruchu zamiast w miejscu. Odbierz jej ten dash, a dużo łatwiej ją przypilnować, i właśnie na to przeciwnicy uczą się czekać. W historii Ionia, krainy już naznaczonej wojną i chwiejną równowagą, jej podróż wygląda jak kolejna próba pogodzenia się z rozbitym dziedzictwem. Inni Ionianie, jak Akali są udokumentowane z tego samego regionu, a każde z nich zmaga się z własną wersją konfliktu między dawnymi lojalnościami a obraną przez siebie drogą.