Bandle City

Nikt nie zgadza się co do tego, gdzie Bandle City tak naprawdę jest, a ta rozbieżność wydaje się częścią jego natury. Ojczyzna yordlów leży mniej więcej pół kroku poza światem fizycznym, wymykając się do Runeterra przez przejścia, które pojawiają się bez ostrzeżenia i znikają równie szybko. Ci, którzy się do środka potkną, rzadko znajdują tę samą drogę dwa razy, a ci, którzy się potkną z powrotem na zewnątrz, często nie potrafią ująć w słowa tego, co widzieli.

Yordle, które przechodzą przez te otwory, przynoszą ze sobą sprzeczności tej krainy. Lulu, Czarodziejka Fae, traktuje rzeczywistość jak glinę, rozciągając rozmiar i kształt siebie i swojego towarzysza, jakby prawa fizyki były jedynie sugestią. Yuumi, Magiczny Kot, oddaliła się od domu jeszcze bardziej, przyczepiając się do partnera, którego sama wybierze, zamiast do jakiegokolwiek konkretnego miejsca, i chętnie pozwala mu decydować, dokąd idą. Razem sugerują ojczyznę, która bardziej dba o figlarność niż o granice, i która nigdy nie ustaliła własnych zasad.

Nie wszystkie jej wytwory są figlarne. Veigar, Mały Mistrz Zła, odłożył tę samą kapryśną magię i poszedł za mroczną potęgą, pokazując, że groźba nie ma nic wspólnego z wzrostem, a wszystko z ambicją. Rumble, Zmechanizowane Zagrożenie, reaguje na lekceważenie świata wobec yordle spawanymi płytami pancerza i wybuchowym temperamentem zamiast zaklęciami. Jest mechanicznym dziwadłem wśród słynnie magicznego ludu i nigdy nie wydawało się im to przeszkadzać, że nie pasuje do formy.

Jeszcze inni biorą Bandle City instynkty w bitwie i dziczy. Tristana, Strzelczyni Yordle, opuściła dom jako młoda, by gonić za walką, o której jej powiedziano, że jest dla niej za trudna, i nigdy się nie odwróciła, gdy ją znalazła. Teemo, Szybki Zwiadowca, i Corki, Odważny Bombardier, każdy z nich przekształcił yordlową ciekawość w życie pełne zwiadu i lotów nad ziemiami, które mogłyby przytłoczyć kogoś dwa razy wyższego, traktując swój mały wzrost jako wyzwanie do obejścia, a nie granicę.

Te postacie łączy mniej pojedyncza cecha, a bardziej wspólny początek, który nigdy do końca się nie tłumaczy. Bandle City nie wysyła żołnierzy ani uczonych tak, jak robią to większe narody. Wysyła jednostki, które obrały jego dziwność w bardzo różnych kierunkach, a potem wyruszyły na poszukiwanie świata dość dużego, by zmierzyć się z tą dziwnością.