Irelia

Irelia nigdy nie zamierzała zostać przywódczynią. Spośród wszystkich, których noxiańska okupacja Ionia wydobyta na powierzchnię, niewiele osób wydawało się mniej predestynowanych do ruchu oporu niż młoda tancerka z Navori, dopóki starożytne tańce jej prowincji nie okazały się zabójczym sposobem walki.

Taniec zamieniony w bitwę

Irelia poznawała swoje ruchy na potrzeby ceremonii, nie walki. Mimo to wygięła tę staranną, pełną gracji choreografię w sposób lewitujący garść ostrzy, wykorzystując te same wzory, które jej lud zawsze ćwiczył, do czegoś zupełnie innego. Służyło jej to tak dobrze, że została wojowniczką niemal przez przypadek, złapana w okupację, która nie zostawiła jej innej opcji niż brnąć dalej.

Niechętna figurantka

Zostanie przywódczynią również nie było jej wyborem. Irelia została wrzucona w rolę przywódczyni ruchu oporu i jego publicznej twarzy, i od tamtej pory utrzymuje tę pozycję, wciąż oddana obronie Ionia długo po bitwach, które wyniosły ją do sławy. Jej zdolności nadal odzwierciedlają dyscyplinę tancerki. Bladesurge przenosi ją szybko do celu i leczy ją przy trafieniu, a resetuje się od razu, jeśli cel jest już oznaczony lub zginie od uderzenia. Defiant Dance buduje naładowany cios, który staje się silniejszy im dłużej go trzyma, a w tym czasie opiera się obrażeniom fizycznym. Flawless Duet posyła dwa ostrza zbiegające się ku wrogowi stojącemu między nimi, ogłuszając go i oznaczając. Jej ultimate, Vanguard’s Edge, uwalnia salwę ostrzy, które eksplodują na zewnątrz, a następnie układają się w ścianę, na krótko dzielącą pole bitwy na pół.

Jej pasywna zdolność, Ionian Fervor, sprzyja wytrwałej, rytmicznej agresji, wyćwiczonej podczas treningu. Każde trafione zaklęcie zwiększa szybkość ataku, a przy pełnym stosie nawet podstawowe ataki zadają poważne obrażenia. Pasuje to do Fightera-Assassina, który nigdy nie trenował do wojny, tylko do tańca, i który skończył na czele oporu, bo nikt inny nie stał akurat we właściwym miejscu, by to zrobić.