Briar

Strona Black Rose rzadko mówi o swoich katastrofach, jednak Briar jest jednym z nich wcielonym. Od początku była eksperymentem, który wymknął się spod kontroli. Jej żądza krwi wymknęła się poza wszystko, co jej twórcy mogli opanować, więc zbudowali specjalny dyby tylko po to, by utrzymać jej szalony umysł skupiony na czymś.

Przez lata trwała w tym stanie w Noxus, utrzymywana w ryzach, ale nigdy nie naprawiona. Kiedy w końcu zerwała krępujące ją więzy, głód napędzający ją był równie silny jak dawniej. Różnica polegała na tym, że nie został nikt, kto by nim kierował. Dziś nikomu nie podporządkowuje się, podąża za tym, co podpowiadają jej instynkty, mieszanką wiedzy i krwi, i wyraźnie cieszy się wolnością zaspokajania tego pragnienia, nawet wtedy, gdy powstrzymanie się byłoby trudniejszym wyborem.

Jej umiejętności sugerują, że pręgierz nigdy naprawdę nie puścił jej z uścisku. Karmazynowa Klątwa zadaje krwawienie każdemu, kogo trafi, a im niższe jej własne zdrowie, tym więcej go odzyskuje. Head Rush przenosi ją przez dystans i ogłusza bronią, którą żartobliwie nazywa Kołem Bólu. Krwawy Szał całkowicie zrzuca z niej powściągliwość i rzuca ją na najbliższego wroga, kierując się czystym instynktem. Przeraźliwy Krzyk to moment, w którym odzyskuje nieco kontroli: zastępuje szał krzykiem spowalniającym przeciwników, który jednocześnie chroni ją przed obrażeniami. Pewna Śmierć, jej ostateczna umiejętność, wybiera jednego championa na swój cel i rzuca ją prosto na niego, odpychając każdego, kto stanie jej na drodze. Inni Noksjanie, tacy jak Darius traktują siłę jako credo; dla Briar to nigdy nie było credo, tylko głód, którego nikomu nigdy nie udało się do końca zamknąć.

Najczęściej walczy na górnej linii, czasem na środkowej, i czerpie z Furii zamiast z Many. Zasób, który narasta wraz z gniewem, pasuje do niej znacznie lepiej niż cokolwiek mierzonego i uzupełnianego co jakiś czas. W zestawieniu z Noksjanami takimi jak Ambessa, który przewodzi przez dyscyplinę, Briar służy jako przypomnienie, że Noxus rodzi też siły, których nikt naprawdę nie kontroluje.